آدم های رفته زندگی …

آدم های رفته زندگی

آدم گاهی دلش برای آدمای رفته
زندگیش تنگ میشه
 یهویی با دیدن یه عکس…
با شنیدن یه موزیک…
یا حتی با بوییدن یه عطر…
به نظر من هر چی هم که قوی باشی
 هر چی هم که فراموشش کرده باشی
بالاخره یه اتفاق باعث میشه حتی برای چند دقیقه بری به روزایی که توی زندگیت بودن .
هر آدمی که وارد زندگی ما میشه و خودشو توی قلبمون جا میکنه یه حفره و جایی رو توی قلبامون پر میکنه که با رفتنش هیچ بنی بشری   نمیتونه اون حفره رو پر کنه
 ینی جاش نمیشه چون این حفره فقط و فقط شبیه اونه مث اثر انگشت.
 هر چند با فراموش کردنشون این حفره ها رو صاف میکنیم اما…
امان از اون وقتی که یه چیزخیلی پیش پا افتاده ما رو دوباره یاد اون آدم بندازه
انگار که اون حفره خالی میشه و دوباره فرو می ریزه و…
ما هر چی هم تلاش کنیم واسه از یاد بردن این آدمای رفته هیچوقت به نتیجه نمیرسیم
شاید دیگه هیچ احساسی بهشون نداشته باشیم اما اون حس بودنہ توی یه دوره از زندگیمون باعث میشه که هیچوقت نتونیم
وجودشونو انکار کنیم
 
امیدوارم همه آدمای زندگیمون آدم موندگار زندگیمون بشن نه خاطره های رفته نه حفره های عمیق…

آدم های رفته زندگی

آدم های رفته زندگی

 دلنوشته های غمگین

✅ لینک این صفحه برای ارسال به دوستان: