این سوره شما را از شر شیطان خلاص میکند

خاصیت سوره دخان،فضیلت سوره دخان

دعای مجرب جهت خلاصی از وسوسه های شیطانی

از پیامبر اکرم نقل شده است: اگر سوره دخان را بنویسد و به همراه داشته باشد از مکر و حیله های شیطان در امن است و اگر این نوشته را شب هنگام زیر سر خود بگذارد در خواب رویاهای شیرین و خوش می بیند و از اضطراب شبانه خلاص می شود

دخان؛ چهل و چهارمین سوره قرآن است که مکی و۵۹آیه دارد.

در فضیلت سوره دخان از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم روایت شده: هر کس سوره دخان را در شب ها قرائت کند، خداوند گناهان گذشته اش را می آمرزد.

در روایت دیگری آمده است: هر کس در شب جمعه سوره دخان را قرائت کند بخشیده خواهد شد.

همچنین از ایشان روایت شده که فرمودند: هر کس در شب یا روز جمعه سوره دخان را قرائت کند خداوند خانه ای در بهشت برای او بنا می کند. و کسی که در شب جمعه سوره دخان را قرائت می کند در حال صبح می کند که خداوند او را آمرزیده است و او را با حورالعین تزویج خواهد کرد.

امام باقر علیه السلام فرمودند: هر کس سوره دخان را در نمازهای واجب و نافله های خود بخواند خداوند وی را در روز قیامت در زمره ایمنان برانگیزاند و در سایه عرش خود جای دهد و حسابش را آسان کند و نامه عملش را به دست راستش دهد.
 

سوره دُخان همراه با ترجمه فارسی

سوره دُخان
بِسْمِ اللَّـهِ الرَّ‌حْمَـٰنِ الرَّ‌حِیمِ
حم ﴿١﴾ وَالْکِتَابِ الْمُبِینِ ﴿٢﴾ إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِی لَیْلَهٍ مُّبَارَ‌کَهٍ ۚ إِنَّا کُنَّا مُنذِرِ‌ینَ ﴿٣﴾ فِیهَا یُفْرَ‌قُ کُلُّ أَمْرٍ‌ حَکِیمٍ ﴿۴﴾ أَمْرً‌ا مِّنْ عِندِنَا ۚ إِنَّا کُنَّا مُرْ‌سِلِینَ ﴿۵﴾ رَ‌حْمَهً مِّن رَّ‌بِّکَ ۚ إِنَّهُ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ ﴿۶﴾ رَ‌بِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْ‌ضِ وَمَا بَیْنَهُمَا ۖ إِن کُنتُم مُّوقِنِینَ ﴿٧﴾ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ یُحْیِی وَیُمِیتُ ۖ رَ‌بُّکُمْ وَرَ‌بُّ آبَائِکُمُ الْأَوَّلِینَ ﴿٨﴾ بَلْ هُمْ فِی شَکٍّ یَلْعَبُونَ ﴿٩﴾ فَارْ‌تَقِبْ یَوْمَ تَأْتِی السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُّبِینٍ ﴿١٠﴾ یَغْشَى النَّاسَ ۖ هَـٰذَا عَذَابٌ أَلِیمٌ ﴿١١﴾ رَّ‌بَّنَا اکْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ ﴿١٢﴾ أَنَّىٰ لَهُمُ الذِّکْرَ‌ىٰ وَقَدْ جَاءَهُمْ رَ‌سُولٌ مُّبِینٌ ﴿١٣﴾ ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَقَالُوا مُعَلَّمٌ مَّجْنُونٌ ﴿١۴﴾ إِنَّا کَاشِفُو الْعَذَابِ قَلِیلًا ۚ إِنَّکُمْ عَائِدُونَ ﴿١۵﴾ یَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَهَ الْکُبْرَ‌ىٰ إِنَّا مُنتَقِمُونَ ﴿١۶﴾ وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْ‌عَوْنَ وَجَاءَهُمْ رَ‌سُولٌ کَرِ‌یمٌ ﴿١٧﴾ أَنْ أَدُّوا إِلَیَّ عِبَادَ اللَّـهِ ۖ إِنِّی لَکُمْ رَ‌سُولٌ أَمِینٌ ﴿١٨﴾ وَأَن لَّا تَعْلُوا عَلَى اللَّـهِ ۖ إِنِّی آتِیکُم بِسُلْطَانٍ مُّبِینٍ ﴿١٩﴾ وَإِنِّی عُذْتُ بِرَ‌بِّی وَرَ‌بِّکُمْ أَن تَرْ‌جُمُونِ ﴿٢٠﴾ وَإِن لَّمْ تُؤْمِنُوا لِی فَاعْتَزِلُونِ ﴿٢١﴾ فَدَعَا رَ‌بَّهُ أَنَّ هَـٰؤُلَاءِ قَوْمٌ مُّجْرِ‌مُونَ ﴿٢٢﴾ فَأَسْرِ‌ بِعِبَادِی لَیْلًا إِنَّکُم مُّتَّبَعُونَ ﴿٢٣﴾ وَاتْرُ‌کِ الْبَحْرَ‌ رَ‌هْوًا ۖ إِنَّهُمْ جُندٌ مُّغْرَ‌قُونَ ﴿٢۴﴾ کَمْ تَرَ‌کُوا مِن جَنَّاتٍ وَعُیُونٍ ﴿٢۵﴾ وَزُرُ‌وعٍ وَمَقَامٍ کَرِ‌یمٍ ﴿٢۶﴾ وَنَعْمَهٍ کَانُوا فِیهَا فَاکِهِینَ ﴿٢٧﴾ کَذَٰلِکَ ۖ وَأَوْرَ‌ثْنَاهَا قَوْمًا آخَرِ‌ینَ ﴿٢٨﴾ فَمَا بَکَتْ عَلَیْهِمُ السَّمَاءُ وَالْأَرْ‌ضُ وَمَا کَانُوا مُنظَرِ‌ینَ ﴿٢٩﴾ وَلَقَدْ نَجَّیْنَا بَنِی إِسْرَ‌ائِیلَ مِنَ الْعَذَابِ الْمُهِینِ ﴿٣٠﴾ مِن فِرْ‌عَوْنَ ۚ إِنَّهُ کَانَ عَالِیًا مِّنَ الْمُسْرِ‌فِینَ ﴿٣١﴾ وَلَقَدِ اخْتَرْ‌نَاهُمْ عَلَىٰ عِلْمٍ عَلَى الْعَالَمِینَ ﴿٣٢﴾ وَآتَیْنَاهُم مِّنَ الْآیَاتِ مَا فِیهِ بَلَاءٌ مُّبِینٌ ﴿٣٣﴾ إِنَّ هَـٰؤُلَاءِ لَیَقُولُونَ ﴿٣۴﴾ إِنْ هِیَ إِلَّا مَوْتَتُنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُنشَرِ‌ینَ ﴿٣۵﴾ فَأْتُوا بِآبَائِنَا إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿٣۶﴾ أَهُمْ خَیْرٌ‌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَالَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ أَهْلَکْنَاهُمْ ۖ إِنَّهُمْ کَانُوا مُجْرِ‌مِینَ ﴿٣٧﴾ وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْ‌ضَ وَمَا بَیْنَهُمَا لَاعِبِینَ ﴿٣٨﴾ مَا خَلَقْنَاهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَـٰکِنَّ أَکْثَرَ‌هُمْ لَا یَعْلَمُونَ ﴿٣٩﴾ إِنَّ یَوْمَ الْفَصْلِ مِیقَاتُهُمْ أَجْمَعِینَ ﴿۴٠﴾ یَوْمَ لَا یُغْنِی مَوْلًى عَن مَّوْلًى شَیْئًا وَلَا هُمْ یُنصَرُ‌ونَ ﴿۴١﴾ إِلَّا مَن رَّ‌حِمَ اللَّـهُ ۚ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِیزُ الرَّ‌حِیمُ ﴿۴٢﴾ إِنَّ شَجَرَ‌تَ الزَّقُّومِ ﴿۴٣﴾ طَعَامُ الْأَثِیمِ ﴿۴۴﴾ کَالْمُهْلِ یَغْلِی فِی الْبُطُونِ ﴿۴۵﴾ کَغَلْیِ الْحَمِیمِ ﴿۴۶﴾ خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَاءِ الْجَحِیمِ ﴿۴٧﴾ ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَ‌أْسِهِ مِنْ عَذَابِ الْحَمِیمِ ﴿۴٨﴾ ذُقْ إِنَّکَ أَنتَ الْعَزِیزُ الْکَرِ‌یمُ ﴿۴٩﴾ إِنَّ هَـٰذَا مَا کُنتُم بِهِ تَمْتَرُ‌ونَ ﴿۵٠﴾ إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی مَقَامٍ أَمِینٍ ﴿۵١﴾ فِی جَنَّاتٍ وَعُیُونٍ ﴿۵٢﴾ یَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَ‌قٍ مُّتَقَابِلِینَ ﴿۵٣﴾ کَذَٰلِکَ وَزَوَّجْنَاهُم بِحُورٍ‌ عِینٍ ﴿۵۴﴾ یَدْعُونَ فِیهَا بِکُلِّ فَاکِهَهٍ آمِنِینَ ﴿۵۵﴾ لَا یَذُوقُونَ فِیهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَهَ الْأُولَىٰ ۖ وَوَقَاهُمْ عَذَابَ الْجَحِیمِ ﴿۵۶﴾ فَضْلًا مِّن رَّ‌بِّکَ ۚ ذَٰلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ ﴿۵٧﴾ فَإِنَّمَا یَسَّرْ‌نَاهُ بِلِسَانِکَ لَعَلَّهُمْ یَتَذَکَّرُ‌ونَ ﴿۵٨﴾ فَارْ‌تَقِبْ إِنَّهُم مُّرْ‌تَقِبُونَ ﴿۵٩﴾
به نام خداوند رحمتگر مهربان
حاء، میم. (۱) سوگند به کتاب روشنگر، (۲) [که‌] ما آن را در شبى فرخنده نازل کردیم، [زیرا] که ما هشداردهنده بودیم. (۳) در آن [شب‌] هر [گونه‌] کارى [به نحوى‌] استوار فیصله مى‌یابد. (۴) [این‌] کارى است [که‌] از جانب ما [صورت مى‌گیرد]. ما فرستنده [پیامبران‌] بودیم. (۵) [و این‌] رحمتى از پروردگار توست، که او شنواى داناست. (۶) پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است، اگر یقین دارید. (۷) خدایى جز او نیست؛ او زندگى مى‌بخشد و مى‌میراند؛ پروردگار شما و پروردگار پدران شماست. (۸) ولى نه، آنها به شک و شبهه خویش سرگرمند. (۹) پس در انتظار روزى باش که آسمان دودى نمایان برمى‌آورد، (۱۰) که مردم را فرو مى‌گیرد؛ این است عذاب پر درد. (۱۱) [مى‌گویند:] «پروردگارا، این عذاب را از ما دفع کن که ما ایمان داریم.» (۱۲) آنان را کجا [جاى‌] پند[گرفتن‌] باشد، و حال آنکه به یقین براى آنان پیامبرى روشنگر آمده است. (۱۳) پس، از او روى برتافتند و گفتند: «تعلیم‌یافته‌اى دیوانه است.» (۱۴) ما این عذاب را اندکى از شما برمى‌داریم [ولى شما] در حقیقت باز از سر مى‌گیرید. (۱۵) روزى که دست به حمله مى‌زنیم، همان حمله بزرگ؛ [آنگاه‌] ما انتقام‌کشنده‌ایم. (۱۶) و به یقین، پیش از آنان قوم فرعون را بیازمودیم، و پیامبرى بزرگوار برایشان آمد، (۱۷) که [به آنان گفت:] «بندگان خدا را به من بسپارید، زیرا که من شما را فرستاده‌اى امینم. (۱۸)و بر خدا برترى مجویید که من براى شما حجتى آشکار آورده‌ام. (۱۹) و من به پروردگار خود و پروردگار شما پناه مى‌برم از اینکه مرا سنگباران کنید. (۲۰) و اگر به من ایمان نمى‌آورید، پس، از من کناره گیرید.» (۲۱) پس پروردگار خود را خواند که: «اینها مردمى گناهکارند.» (۲۲) [فرمود:] «بندگانم را شبانه ببر، زیرا شما مورد تعقیب واقع خواهید شد. (۲۳) و دریا را هنگامى که آرام است پشت سر بگذار، که آنان سپاهى غرق‌شدنى‌اند.» (۲۴) [وه،] چه باغها و چشمه‌سارانى [که آنها بعد از خود] بر جاى نهادند، (۲۵) و کشتزارها و جایگاه‌هاى نیکو، (۲۶) و نعمتى که از آن برخوردار بودند. (۲۷) [آرى،] این چنین [بود] و آنها را به مردمى دیگر میراث دادیم. (۲۸) و آسمان و زمین بر آنان زارى نکردند و مهلت نیافتند. (۲۹) و به راستى، فرزندان اسرائیل را از عذاب خفت‌آور رهانیدیم: (۳۰) از [دست‌] فرعون که متکبّرى از افراطکاران بود. (۳۱) و قطعاً آنان را دانسته بر مردم جهان ترجیح دادیم. (۳۲) و از نشانه‌ها [ى الهى‌] آنچه را که در آن آزمایشى آشکار بود، بدیشان دادیم. (۳۳) هر آینه این [کافران‌] مى‌گویند: (۳۴) «جز مرگ نخستین، دیگر [واقعه‌اى‌] نیست و ما زنده‌شدنى نیستیم. (۳۵) اگر راست مى‌گویید، پس پدران ما را [باز] آورید. (۳۶) آیا ایشان بهترند یا قوم «تُبّع» و کسانى که پیش از آنها بودند؟ آنها را هلاک کردیم، زیرا که گنهکار بودند. (۳۷) و آسمانها و زمین و آنچه را که میان آن دو است به بازى نیافریده‌ایم؛ (۳۸) آنها را جز به حق نیافریده‌ایم، لیکن بیشترشان نمى‌دانند. (۳۹) در حقیقت، روز «جدا سازى» موعد همه آنهاست. (۴۰) همان روزى که هیچ دوستى از هیچ دوستى نمى‌تواند حمایتى کند، و آنان یارى نمى‌شوند، (۴۱) مگر کسى را که خدا رحمت کرده است، زیرا که اوست همان ارجمند مهربان. (۴۲) آرى! درخت زقوم، (۴۳) خوراک گناه پیشه است. (۴۴) چون مس گداخته در شکمها مى‌گدازد؛ (۴۵) همانند جوشش آب جوشان. (۴۶) او را بگیرید و به میان دوزخش بکشانید، (۴۷) آنگاه از عذاب آب جوشان بر سرش فرو ریزید. (۴۸) بچش که تو همان ارجمند بزرگوارى! (۴۹) این است همان چیزى که در باره آن تردید مى‌کردید. (۵۰) به راستى پرهیزگاران در جایگاهى آسوده [اند]، (۵۱) در بوستانها و کنار چشمه‌سارها. (۵۲) پرنیان نازک و دیباى ستبر مى‌پوشند [و] برابر هم نشسته‌اند. (۵۳) [آرى،] چنین [خواهد بود] و آنها را با حوریان درشت‌چشم همسر مى‌گردانیم. (۵۴) در آنجا هر میوه‌اى را [که بخواهند] آسوده خاطر مى‌طلبند. (۵۵) در آنجا جز مرگ نخستین، مرگ نخواهند چشید و [خدا] آنها را از عذاب دوزخ نگاه مى‌دارد. (۵۶) [این‌] بخششى است از جانب پروردگار تو. این است همان کامیابى بزرگ. (۵۷) در حقیقت، [قرآن‌] را بر زبان تو آسان گردانیدیم، امید که پند پذیرند. (۵۸) پس مراقب باش، زیرا که آنان هم مراقبند. (۵۹)

 

آثار و برکات سوره دخان

۱) سوره دخانجهت شکوه و هیبت نزد مردم
هر کس این سوره را بنویسد و با خود همراه داشته باشد در چشم مردم با هیبت باشد و هر کس آن را بشوید و از آن آب بنوشد از شر سخن چین در امان خواهد بود.

 

 ۲)سوره دخان جهت امان یافتن از شر جن
چون سوره دخان را بنویسی و بر طفل ببندی از شر جن و گزنده ها ایمن شود.

جهت زیاد شدن سود و مال سوره دخان را محل کسب خود قرار دهید

 
۳) سوره دخان برای برآورده شدن حاجت
از امام صادق علیه السلام نقل شده: هر که ۷۰ بار جهت مهمات این سوره را بخواند حاجتش روا گردد و نیز هر که این سوره را بنویسد و با خود دارد خلایق او را دوست دارند.

 ۴) سوره دخان جهت برطرف شدن درد سر
 اگر این سوره را بنویسند و آب آن را بر کسی که درد سر دارد بنوشانند خوب می شود…

 
۵) سوره دخان  جهت خلاصی از وسوسه های شیطانی
از پیامبر اکرم نقل شده است: اگر سوره دخان را بنویسد و به همراه داشته باشد از مکر و حیله های شیطان در امان است و اگر این نوشته را شب هنگام زیر سر خود بگذارد در خواب رویاهای شیرین و خوش می بیند و از اضطراب شبانه خلاص می شود…

 ۶) سوره دخان جهت زیاد شدن سود و مال
اگر تاجر ها و کاسب ها نوشته این سوره را در محل کسب خود قرار دهند سود فراوان خواهند کرد و صاحب مال زیاد خواهند شد.

منبع: بیتوته

✅ لینک این صفحه برای ارسال به دوستان: