داستان کمک پادرفسکی به دو دانشجو

داستان کمک پادرفسکی به دو دانشجو

داستان کمک پادرفسکی به دو دانشجو داستان زیبا و آموزنده ای است که در صفحه میخوانید این داستان واقعی است.

داستان رویدادی که در سال ۱۸۹۲در دانشگاه استنفورد اتّفاق افتاد

دانشجویی ۱۸ ساله در تلاش بود تا شهریه اش را تأمین کند. یتیم بود و نمی دانست به کجا روی آورد و نزد چه کسی دست دراز کند. ناگهان اندیشه ای به ذهنش خطور کرد. او و دوستش تصمیم گرفتند کنسرت موسیقی در محوّطۀ دانشگاه ترتیب دهند تا پول تحصیلات خود را فراهم آورند.
آنها نزد پیانیست بزرگ، ایگناسی پادرفسکی رفتند. مدیر برنامه اش مبلغ دو هزار دلار برای تضمین اجرای برنامه مطالبه کرد. معامله صورت گرفت و دو پسر مزبور شروع به فعالیت کردند تا کنسرت را به موفّقیت نزدیک نمایند. روز بزرگ فرا رسید، امّا متأسّفانه آنها نتوانسته بودند به اندازۀ کافی بلیط بفروشند. کلّ مبلغی که توانستند جمع آوری نمایند ۱۶۰۰ دلار بود. آنها نومید نزد پادرفسکی رفتند و تنگنای خود را با او در میان گذاشتند. کلّ ۱۶۰۰ دلار جمع آوری شده را با چکی به مبلغ ۴۰۰ دلار به او دادند با این وعده که در موعد مقرّر مبلغ مزبور را تأمین کنند.
پادرفسکی گفت: “خیر؛ این قابل قبول نیست.” او چک را پاره کرد و مبلغ ۱۶۰۰ دلار را به آنها برگرداند.
سپس گفت: “این ۱۶۰۰ دلار را بگیرید. لطفاً جمیع مخارجی را که تا به حال کرده اید از آن کم کنید. پولی را که برای شهریه لازم دارید نگه دارد و آنچه که باقی می ماند به من بدهید.”
دو پسر خیلی تعجّب کردند و با تشکّر فراوان از او جدا شدند.
این کار کوچکی به نشانۀ محبّت بود. امّا پادرفسکی را به عنوان مردی بزرگ نشان داد. چرا باید به دو نفری که حتّی آنها را نمی شناسد کمک کند؟ همۀ ما در زندگی خود در وضعیتی مشابه قرار می گیریم.
اکثر ما با خود می گوییم: “اگر به آنها کمک کنم، بر سر خود من چه می آید؟”

امّا آنها که واقعاً بزرگند و بزرگ فکر می کنند به این فکر می افتند که: “اگر به آنها کمک نکنم چه بر سر آنها خواهد آمد؟”
پادرفسکی بعداً به مقام نخست وزیری لهستان رسید. متأسّفانه جنگ جهانی اوّل در گرفت و لهستان تاراج شد و به شدّت آسیب دید.
بیش از ۱.۵ میلیون نفر از مردم کشورش در معرض خطر مرگ ناشی از گرسنگی قرار گرفتند و هیچ پولی برای تأمین موادّ غذایی برای آنها موجود نبود. از وزارت رفاه و غذای ایالات متّحده تقاضای کمک کرد. وزیر این وزارت‌خانه مردی به نام هربرت هوور بود که بعدها به مقام ریاست جمهوری امریکا رسید. هوور با اعطای این کمک موافقت کرد و به سرعت چندین تن موادّ غذایی برای تغذیۀ مردم گرسنه و قحطی زدۀ لهستان با کشتی ارسال شد.
مصیبت وارده جبران شد و پادرفسکی نفس راحتی کشید. تصمیم گرفت برای ملاقات با هوور به امریکا برود و شخصاً از او تشکّر کند. وقتی پادرفسکی به علّت این حرکت شریف هوور خواست از او تشکّر کند،
هوور بلافاصله وسط حرف او پریده گفت:
“شما نباید از من تشکّر کنید، آقای نخست وزیر. شاید به خاطر نداشته باشید؛ امّا چندین سال قبل شما به دو دانشجو کمک کردید که بتوانند تحصیلات دانشگاهی خود را ادامه دهند. من یکی از آن دو هستم.”

آه که عجب این دنیا جای شگفتی است؛ از هر دست که بدهی به همان دست خواهی گرفت شاید دیر ولی خوب خیلی خوب…

داستان کمک پادرفسکی به دو دانشجو

داستان کمک پادرفسکی به دو دانشجو

داستان کمک پادرفسکی به دو دانشجو

 

✅ لینک این صفحه برای ارسال به دوستان: