عمريست که ما زنده ولى زنده به گوريم

عمريست که ما زنده ولى زنده به گوريم

 


 

 

عمريست که ما زنده ولى زنده به گوريم

از بدو تولد همه از اهل قبوريم

  انگار که دنيا ز ازل خانه ى ما نيست

يک کوچه ى تنگ است که در حال عبوريم

  يک عده که راضى به رضاى خودمانيم

يک عده دگر ديو صفت درپى حوريم 

يک جمع به دنبال رسيدن به حقيقت

نزديک به آنيم وخود آنيم و چه دوريم

  يک جمع دگر دربه در نور هدايت

غافل شده ازخويش که ذاتا همه نوريم 

ديريست که از منتظرانيم و صدافسوس

غايب خودمانيم و به دنبال ظهوريم

حاضر نه حضور است و حصول است…. شعور است !!

با چشم نبين, دل بگشا ما همه کوريم

 

عمريست که ما زنده ولى زنده به گوريم

✅ لینک این صفحه برای ارسال به دوستان: