شعر طنز: مگه داریم؟! مگه میشه؟!

 

شعر طنز «مگه داریم؟!، مگه میشه؟!»

قلیلی شغلشون ریشه؛ :مگه داریم؟!، مگه میشه؟!
کثیری قلبشون ریشه؛ :مگه داریم؟!، مگه میشه؟!

دیار ما که پر بود از سرور و جشن، در دنیا
نخستین توی تشویشه؛ :مگه داریم؟!، مگه میشه؟!

همیشه اولویّت داره توی هرچه استخدام
اونی که با رییس خویشه؛ :مگه داریم؟!، مگه میشه؟!

گرانی نعره اش تا آسمان هشتمین هم رفت
کراک ارزانه و شیشه؛ :مگه داریم؟!، مگه میشه؟!

وطن مانند گاوی، نفت می دوشند و گازش را
ولی اوضاع قاراشمیشه؛ :مگه داریم؟!، مگه میشه؟!

پلیس راهنمایی که خودش گاهی خلاف میره
برا ما مخزن فیشه؛ :مگه داریم؟!، مگه میشه؟!

اگرچه ماهواره غیرقانونی و ممنوع است
ولی هرجا پر از دیشه؛ :مگه داریم؟!، مگه میشه؟!

همان دزدی که بیت المال را چاپید و آبی روش..؛
رها در کاخ تجریشه؛ :مگه داریم؟!، مگه میشه؟!

فراوان بقعه داریم و وجوهات از هزاران جا
ولی کم نیست بی پیشه؛ :مگه داریم؟!، مگه میشه؟!

در آنور یک جهان گشنه، در اینور عید قربان و
هزاران لاشه ی میشه؛ :مگه داریم؟!، مگه میشه؟!

محیط زیست بای بای کرد با نسل جدید ما
که خشکید از ته ریشه؛ :مگه داریم؟!، مگه میشه؟!

خزر تقدیمِ روسیّه، وطن صندوق دخل چین
من و تو دسته ی تیشه؛ :مگه داریم؟!، مگه میشه؟!

به زندان رفت دانشگاه و جایش را به مدفن داد
به جرم نشر اندیشه؛ :مگه داریم؟!، مگه میشه؟!

چرا من هرچه می گویم «مگر» در کار می آری؟!
:مگه داریم؟!، مگه میشه؟!، مگه داریم؟!، مگه میشه؟!

حسین گلچین
(شکلات الشّعرا)

✅ لینک این صفحه برای ارسال به دوستان: