واکنش پسر علی شریعتی به سخنان جعلی از پدرش

پسر علی شریعتی احسان شریعتی است او درباره سخنان جعلی که در شبکه های اجتماعی از پدرش نقل قول میکنند واکنش نشان داده است

احسان شریعتی پسر علی شریعتی

احسان شریعتی سرحال است و هیچ وقت از گفتن درباره پدر خسته نمی شود. در این باره حرف زدیم که اصلا شریعتی کدام است؟ متفکر عاشق پیشه ای که در آرامش می نویسد، یا خطیبی که به کنش گری سیاسی می اندیشد؟ او معتقد است نسخه درمان تناقض در برداشت های مختلف از شریعتی، توسط خود او پیچیده شده است و درنهایت پدر را حامی ارزش های چپ واقعی و سنتی می داند.

عکس احسان شریعتی پسر علی شریعتی

احسان شریعتی پسر علی شریعتی

مصاحبه با احسان شریعتی پسر علی شریعتی

جناب شریعتی به نظر شما در این برهه از زمان، به کدام وجه از شخصیت دکتر علی شریعتی پرداخته نمی شود؟

پرداخته نشده های دکتر شریعتی خود از دو بخش تشکیل می شود. یک بخش مشمول مرور زمان شده، منسوخ شده، وجهه اش را از دست داده است. این بخش همان مصداق تاریخی اش است که به طور طبیعی به آن بخش نمی پردازند، چون از لحاظ تاریخی بلاموضوع شده است. مصادیقی که مربوط به دوران خودش بوده، مثلا صورت بندی مسائل سیاسی دوران فرق کرده است. بنابراین آن بخش ممکن است بی مصداق شده باشد. ولی یک بخش ممکن است مغفول مانده باشد که ما باید رویش تاکید کنیم. اگر منظور شما قسمت دوم باشد، یکی همین کویریات است که درواقع نشان گر خودِ صمیمیِ خصوصیِ وجودیِ شریعتی است که ما با این شخصیت آشنا می شویم. یکی از مشکلاتی که وجود دارد، برداشت های مختلف است. متناقض نما یا پارادوکس اصولا جزو خصلت ذاتی این اندیشه است، چون مثلا ابعاد به ظاهر ناهم خوانی مثل آزادی با برابری در طول تاریخ با هم تناقض داشته اند. ولی در شریعتی بنا شده که این دو تا با هم تناسب و تعادل پیدا کند. یا مثلا عقلانیت اجتماعی با معنویت عرفانی با همدیگر در طول تاریخ تناقض داشته اند.

احسان شریعتی پسر علی شریعتی

عرفا و اهل تصوف یا دنیاگریز و جامعه گریز بودند یا سیاست ستیز بودند، ولی در شریعتی ما با یک مثلا عرفان یا معنویت یا مذهب اجتماعی و سیاسی و حتی اقتصادی با جهت گیری مشخص مواجهیم. این ها با هم پارادوکس است و برداشت های متناقضی را نیز در جامعه به وجود آورده اند. مثلا فرض کنید از اندیشه شریعتی یک حکومت دینی – روحانی استنباط شده، مثلا بنا بر برداشتی از کتاب «امت و امامت». و هم چنین در مقابل برداشت های دیگری شده که شریعتی ضدروحانیت و حتی در فکر حذف آن هاست که گروه هایی هم این ها را شعار خود قرار دادند و وارد عملیات خشونت آمیز شدند. این ها با هم متناقض هستند؛ یعنی این برداشت ها هم با شریعتی متناقض اند و هم با یکدیگر. نمی تواند یک کسی هم معلم انقلاب باشد و هم مثلا هم سو با رژیم سابق، علیه انقلاب یا روحانیت. این برداشت های متناقض نمی توانند صادق باشند.

احسان شریعتی پسر علی شریعتی

بنابراین در این قسمت دوم شناخت خودِ شریعتی واقعی در مقابل این همه شریعتی های مجازی که آخری اش هم همین شریعتی هایی بود که در شبکه های اجتماعی پخش می شد، قرار دارد. شریعتی تبدیل به تیتری شده بود که جملات رمانتیک می گوید و هر کسی به نام او حرف می زند. ما برای این که واقعا خود شریعتی را بشناسیم، مجبوریم کویریات یا نامه هایش را برجسته کنیم. باید به شناخت شخص یا فرد شریعتی روی بیاوریم که این قسمت یک مقدار در جامعه ناشناخته است.

مصاحبه با پسر علی شریعتی

این تناقض در برداشت ها؛ مثلا شریعتی آزادی خواه در برابر شریعتی برابری طلب و عدالت خواه، اجتناب ناپذیر بودند، یا این که در وهله اول به خاطر یک اشتباه یا یک سوءتفاهم به وجود آمدند؟ سوال دیگرم که در ادامه می آید، این است که آیا اساسا این تناقض در برداشت ها یعنی قابل حل اند؟

بله، به هرحال برای کسانی که با شریعتی به عنوان یک جامعیت و تمامیت تفکرش آشنایی دارند و هم چنین با شخصیت خصوصی ایشان آشنایی دارند، این ها متناقض نیست یا دست کم خیلی ضد و نقیض نیست. مثلا در یک دوران خاص، پارادایم، سرمشق یا صورت بندی معرفتی قهرآمیز، انقلابات و این ها نیاز و ضرورت یا گفتمان حاکم روز بوده است. در جهان گروه های چریکی و مبارز مثل چگوارا و انقلاب های مختلف بودند، در ایران هم همه خودشان را انقلابی می دانستند، به طوری که رژیم حاکم هم خودش می گفته من می خواهم انقلاب سفید بکنم. پارادایم اصلی انقلاب بوده است. بنابراین شریعتی هم در همان دوران با همان زبان و هم دلانه با مبارزان و… صحبت می کند، ولی در کنار این هم دلی، یک فاصله انتقادی هم با آن سرمشق دورانی خودش دارد. اگر صرفا همان بود، پرونده شریعتی اصولا بسته می شد، اما چون در همان زمان از آن سرمشق دورانی فاصله می گیرد و می گوید اصولا باید روش عمیق تری در پیش بگیریم، چون تا وقتی که اندیشه و روان و رفتار عوض نشود، تغییر نظامات سیاسی و هیئت های حاکمه الزاما مسئله حل کن نیست.

احسان شریعتی پسر علی شریعتی

شما می فرمایید خود دکتر شریعتی نسخه درستی برای حل این تناقض پیچیده اند؟

بله، آثارش است، ولی باید خوانش درست شود و به روز هم بشود. یعنی نه تنها باید خوانش درست در دوران خودش شود، بلکه باید بازخوانی و بازسازی شود تا در شرایط جدید فهمیده شود، به دلیل این که اگر شما دچار نابهنگامی خوانش شوید، قطعا دچار سوءبرداشت می شوید. نقد قرض می شود. بنابراین ما باید به شریعتی زنده، یعنی شریعتی روز فکر کنیم، یعنی باید این سوال را بپرسیم که اگر امروز بود، چه می گفت.

اگر امروز بود، چه می گفت؟

این موضوع سمپوزیومی است که ما امسال در چهلمین سالگرد دکتر در پانزدهم و شانزدهم تیرماه می خواهیم برگزار کنیم و درواقع یک مجادله و مباحثه ای است بین کسانی که در افق فکری شریعتی می اندیشیده اند، ولی با هم اختلاف برداشت دارند. اما در این مجادله ای که می کنند، جامعه متوجه می شود اصلا موضوع چیست و اشتراکات این ها چیست؟ در این حین که ما داریم جدل می کنیم، جامعه می فهمد که موضوع بحث، چه سطحی دارد، یعنی آن برداشت هایی که تاکنون شده، کجاهایش اشتباه یا سطحی یا شایعاتی بوده که اعتباری ندارد.

وقتی در جامعه، در خیابان و تاکسی صحبت می شود، ممکن است تعجب کنید از شخصیت های ذهنی یا برداشت های کاذبی که از شریعتی می بینید.

با وجود تنوع فکری که مردم در مورد آقای شریعتی دارند، می توان این را گفت که درحقیقت هیچ تصویر جامع و درستی از او وجود ندارد؟

بله، آفرین، دقیقا می شود همین را گفت. مثلا تصویرهایی که خود شهرداری ممکن است از نوشته های شریعتی بگذارد، حتی در گرافیک و در طراحی هم شبیه خود شهرداری است. حتی شهرداری هم سعی می کند یک شریعتی مثل خودش بسازد.

عکس علی شریعتی و فرزندش احسان

احسان شریعتی پسر علی شریعتی

 

چه چیزی در دکتر شریعتی بود که هر تفکر یا هر جریانی دوست دارد مصادره اش کند؟

این قضیه در مورد همه هنرمندان، متفکران و شاعرانی که نمادین صحبت می کنند، وجود دارد. مثلا از حافظ می توانید برداشت های مختلف کنید، یا مثلا از خود قرآن برداشت های مختلفی می شود، به دلیل این که وارد تفسیر می شویم و به قول نیچه تفاسیر مختلف از حقیقت با هم درگیر می شوند و گویی حقیقت وجود ندارد، ولی تفاسیر خود حقیقت اند و همین تفاسیرند که با هم درگیر هستند. بنابراین در مورد همه متون مقدس یا ادبی، هنری، فرهنگی، چون ما با انسان پیچیده سروکار داریم، یک دایره تاویلی بین متن برقرار می شود و این دوایر تودرتو باعث می شود از همه مسائل برداشت های گوناگون پیش بیاید.

احسان شریعتی پسر علی شریعتی

مثلا یک موقع یک آقا مطلبی نوشته بود تحت عنوان فراتر از باورها؛ آقایی بود به نام اشکان آویشن که خیلی تعریف کرده بود از این که شریعتی چگونه صحبت می کرد. بعدا در یک مقاله دوم توضیح داده بود که اصلا من مخالف اندیشه شریعتی هستم، ولی گفتم لحن ایشان این گونه بود.

جناب شریعتی، بعضی می گویند همین که متوجه باشیم اغلب کتاب های دکتر شریعتی در وهله اول مکتوب نبوده و فقط سخنرانی هایی است که پیاده شده اند، ممکن است به باز شدن این چرخه تناقض در برداشت ها کمک کند. به نظر شما این می تواند درست باشد؟

احسان شریعتی پسر علی شریعتی

خود همین یک خبر بسیار است، یعنی شریعتی قبل از این که یک سخنران باشد، یک نویسنده بوده است. یعنی شریعتی عادت همیشگی اش، نوشتن بوده؛ از بچگی بر در و دیوار، بعد در بزرگی روی کاغذهای پراکنده، کاغذهای سیگار و… همه جا مطلب می نوشته است. یعنی نه فقط شغلش، بلکه عادت روزانه اش نویسندگی بوده است. فقط در یک دوره مشخص است که بعد از دانشگاه مشهد، دانشگاه های مختلف کشور از ایشان دعوت می کنند تا کنفرانس بدهد، بعد در حسینیه ارشاد سخنرانی هایی می کند. الان درحقیقت ما شریعتی را با این سخنرانی ها می شناسیم.

احسان شریعتی پسر علی شریعتی

آیا بهتر نبود از همان اول آثاری که منتسب به دکتر شریعتی هستند، اساسا جدا شوند به دو دسته مکتوبات دکتر شریعتی که خودشان شخصا نوشته اند و چیزهایی که بقیه پیاده کرده اند از سخنرانی هایشان؟

بله، چون این ها در اذهان از یکدیگر تفکیک نشده اند. نوشته های اصلی شریعتی که همین گفت وگوهای تنهایی، هبوط و بسیاری از یادداشت های دیگر که بعضی از آن ها کتاب نشده و بعد از مرگ منتشر شده، هنوز بخشی اش در جامعه پراکنده است و بخشی اش هم از بین رفته است. در همین تعقیب و گریزهایی که داشتند، در خود حسینیه ارشاد یک جعبه از نوشته های ایشان از بین رفته است. منظور این است که این ها باید تفکیک شود تا مشخص شود نثر و سبک شریعتی از نظر نگارشی و نویسندگی چه بوده است. بعضی ها به این موضوع اشاره کرده اند؛ مثلا آقای سپانلو در کتاب «نویسندگان ایران» اشاره ای داشته؛ که به هرحال شریعتی بین نویسندگان ایران سبکی داشته که تاثیر هم گذاشته است.

همچنین ببینید: پوران شریعت رضوی همسر دکتر شریعتی +تصاویر

درنهایت شاید بشود با کمی اغماض گفت خوانشی که از دکتر شریعتی می شود، به دو بخش شریعتی آزادی خواه و شریعتی عدالت طلب تقسیم می شود. جریان موسوم به اصلاح طلب تا الان بیشتر به شریعتی آزادی خواه پرداخته است. فکر کنم اخیرا داریم می بینیم جریان اصول گرا یا راحت بگویم حزب اللهی، دارد به شریعتی تمایل نشان می دهد و آن چهره به معنای واقعی کلمه چپ یا عدالت خواه یا برابری خواه آقای شریعتی را برجسته می کند. این خیلی اتفاق جالبی است. مشخصا برداشت های کاملا با فاصله از هم، توسط دو جریانی که واقعا روبه روی هم هستند، از یک شخصیت. می شود گفت کدام یک از این برداشت ها به شریعتی واقعی نزدیک تر است؟ اصلا این سوال درستی است که بخواهیم دنبال جوابش باشیم؟

احسان شریعتی پسر علی شریعتی

واقعیتش این است که اگر این دو بُعد را از هم جدا کنیم، شریعتی با هیچ کدامش هم خوانی ندارد، چون آزادی بدون عدالت برای شریعتی مثل مسابقه ای است که فقط سواره ها در آن برنده می شوند. در بین جریان اصلاح طلبی ما یک گرایش می بینیم به نولیبرالیسم، هم چنین در جریان اصول گرا هم می بینیم که گرایشی به عدالت وجود دارد، یا به هرحال شعارش مطرح است، که البته بدون آزادی و حقوق انسان و بشر و شهروند نمی تواند معنی ای داشته باشد. در جهان معمولا جناح راست است که مخالف عدالت است، ولی در کشور ما برعکس است. جناح چپ طرفدار آزادی است، جناح راست طرفدار عدالت است. این نشان می دهد که هر دو اشکال ذاتی دارند. معمولا جناح چپ باید هم طرفدار آزادی ها و حقوق بشر و شهروند به شکل رادیکال و بدون قید و شرط باشد و هم طرفدار عدالت اجتماعی، و نمی تواند یک بعدی باشد، چون اگر یک بعدی باشد، این دیگر جریان چپ محسوب نمی شود. بنابراین ما شاهد یک راست طلبی در جناح موسوم چپ سابق نظام هستیم و یک جریان به ظاهر چپ نمایانه ای از سوی راست هستیم که هر دوتایش اشکال دارد.

احسان شریعتی پسر علی شریعتی

درنهایت می شود این را گفت که شریعتی برای راست واقعی هیچ ارمغانی ندارد؟

بله، فکر می کنم اتفاقا این را می شود گفت. شریعتی برای راست واقعی هیچ ارمغان خاصی ندارد. اصلا شریعتی به معنای حقیقی دارد از چپ واقعی حرف می زند؛ چپی که عدالت می خواهد و آزادی. ولی باز در بین انواع چپ، ما چپ های اقتدارگرا داریم و چپ های دولت گرا داریم که این نقدی است که شریعتی از مارکسیسم دارد. او می گوید رژیم های کمونیستی، آزادی را از میان برداشته اند، بنابراین می بینیم همان عدالتش هم به تنهایی نمی تواند موفق باشد. و البته هنگامی که بین آزادی و عدالت تضادی باشد، شریعتی می گوید آزادی تقدم دارد، به این معنا که ما حتی اگر بخواهیم در یک محیط آزاد عدالت را مطرح کنیم، بهتر می توانیم سندیکا تشکیل دهیم، حزب تشکیل دهیم و از منافع مردم دفاع کنیم، یا از عدالت دفاع کنیم. بنابراین در تحلیل نهایی، شریعتی از نظام های دموکراتیک دفاع می کند که دلیلش مبارزه البته برای عدالت و سوسیال دموکراسی است.

احسان شریعتی پسر علی شریعتی

 چه شد که دکتر شریعتی از رشته اصلی شان (ادبیات) به دنیای سیاست وارد شدند؟ اصلا می توان گفت دروازه ای در سن خاصی بود که ایشان به واسطه عوامل خاصی از آن وارد دنیای سیاست شده باشند؟

این به خاطر موقعیت اجتماعی بود که ایران در آن قرار داشت. یعنی از شهریور ۱۳۲۰ که کشور اشغال شده بود، بعد تاخت و تاز منافع قدرت ها بود، بعد موضوعات اقتصاد داخلی، به هرحال کودتاهایی که بعد از مشروطه با رضاخان پیش آمد، و بعد کودتای ۲۸ مرداد پیش آمد، فضای کشور را طبعا بحرانی و سیاسی کرد و بسیاری از روشن فکران و هم چنین هنر و ادبیات به سیاست وارد شدند. ما می بینیم که تاثیر مسائل سیاسی در ادبیات زیاد می شود، مثلا در شعر اخوان، شاملو و بقیه شعرا، در ادبیات به طور کلی می بینید که مسائل سیاسی حضور دارند.

همچنین ببینید: نظر دختر دکتر شریعتی درباره پیامک های تمسخر آمیز

احسان شریعتی پسر علی شریعتی

مسئله سیاست فقط این نیست که نفت ملی شود یا استبداد سیاسی اصلاح شود، بلکه باید ببینیم اصلا تحول و توسعه در این فرهنگ و تمدن در کشور باید چه پروژه ای را در پیش بگیرد. این بود که ایشان از همان سنین جوانی به جنبش ها یا گرایشات اجتماعی – سیاسی خودشان جذب شد. مثل خداپرستان سوسیالیست، بعدش کنفدراسیون جهانی دانشجویان در قاره دور، بعد نهضت آزادی، ولی بعد که به ایران برگشت، دید مسئله عمیق تر است، پس بنابراین اتفاقا در ظاهر غیرحزبی تر و غیرسیاسی تر از قبل عمل کرد. وارد یک مبارزه فرهنگی – عقیدتی شد.

احسان شریعتی پسر علی شریعتی

 

یکی از دوستان قدیمی پدرتان می گفتند زمانی که دکتر شریعتی نوجوان بودند و در کانونی بودند که آقا محمدتقی شریعتی در مشهد داشتند، روحانیان با آن کانون مخالفت داشتند و نه تنها هیچ حمایتی نمی کردند، بلکه مانع بودند و سنگ هم می انداختند. به نظر شما این تقابل جبهه ای که علی شریعتی نوجوان و جوان در آن است، با جبهه ای که روحانیت موثر آن موقع در آن بود، به صورت مستقل در تفکر آقای شریعتی تاثیری نداشت؟

احسان شریعتی پسر علی شریعتی

بله، داشت. البته همیشه از زمان مشروطه بودند روحانیونی که در کنار مردم و آزادی و عدالت حرکت کردند، مثل خود مراجع نجف، یعنی ملااحمد خراسانی که ستارخان می گفت ما حکم فتوای او را دادیم، تا زمان نائینی، بعد طالقانی، بعد زنجانی و روحانیونی که در کنار نهضت مردم بودند، همیشه بودند. شریعتی هم با این ها ارتباط داشته است. ولی شریعتی روشش مبارزه فکری بوده، یعنی می گفته ما نباید این ها را از مردم بگیریم، بلکه باید مردم را از این ها بگیریم. یعنی باید کار فکری ای بکنیم که آن برداشت ها به حاشیه رانده شود و اتفاقا جامعه دینی متقاعد شود که باید در کنار مردم، توسعه و تحول خواهی اش قرار بگیرد. بنابراین در این امر به طور نسبی شریعتی موفق بوده، تا جایی که می بینیم نتوانستند حذف بکنند، همین طور که اسمش از زمان انقلاب در خیابان ها، اماکن و بیمارستان ها باقی مانده. بنابراین شریعتی مطرح است و هم چنان به عنوان یک پرونده باز رویش بحث می شود.

گفتگو با احسان شریعتی پسر علی شریعتی

می بینیم که مشخصا در نوشته هایشان شخصیت رمانتیکی دارند. مثلا در لحن، نگارش و حتی جزئیات نوشتاری شان. اما در سخنرانی هایشان یک کنش گر سیاسی می بینیم که می خواهد اثرگذار باشد و این ضرورت اثرگذاری لاجرم یک خشونت حداقلی در کلامش ایجاد می کند. سوال من این است که درنهایت ساحل امن شریعتی کجاست؟ آرامش خود علی شریعتی زمانی است که با همان لطافت می نوشته، یا آرامش شریعتی موقعی است که داشته مردم را با آب و تاب از پشت تریبون خطاب قرار می داده؟

خود شریعتی حقیقی درواقع همان است که می بینید از لحاظ شخصیتی یک بُعد آرام داشت. من یادم است از همان زمان کودکی توصیه هایشان را به ما می گفت، که مثلا باید بتوانی خون سردی و آرامشت را نسبت به این تنش هایی که با آن مواجه هستیم، حفظ کنی. شخصیت واقعی دکتر خیلی شخصیت آرام و باطمأنینه و خون سرد و درون گرایی بود، به طوری که حتی کسانی که شریعتی را می شناختند، موقع سخنرانی هایش متعجب می شدند که چنین دگرگونی روحی یا کلامی یا بیانی پیدا کرده است. این دوگانگی در بیرون و در درون در یک دوره اجتماعی در شریعتی وجود داشت، ولی برای شناخت واقعی خود شخص شریعتی، به نوشته هایش رجوع می کنیم و می بینیم که نوشته چون کرگدن تنها سفر کن و…

گفتگو با احسان شریعتی پسر علی شریعتی

فکر می کنم عملا هیچ شخصیت متفکری نداریم که بتوانیم جوان های الان را به او ارجاع دهیم. ارمغان دکتر شریعتی برای کسی که الان می خواهد فکر کند و تفکر سیاسی هوشیارانه و عاقلانه داشته باشد، چیست؟ دکتر شریعتی برای جوان الان که با هزار جور تناقض زندگی می کند، چه دارد؟

شما وقتی به گرایشات موسیقایی و حتی موزیک های رپ جوانان توجه می کنی، مثل بهرام یا هیچ کس، می بینی که قطعاتی از دکتر شریعتی در آثارشان است. مثلا در یکی از همان قطعات می گوید همه نهضت ها در بیرون پیروز می شوند و در درون شکست می خورند.
من خودم گاهی نمایشگاه کتاب به غرفه بنیاد شریعتی که می رفتم، می دیدم عده ای از جوانان رد می شدند و می گفتند شریعتی خیلی جملات باحالی دارد، برویم کارهایش را بخریم. البته باید بگویم که بعضی از این ها اساسا مجازی است و اصلا وجود ندارد، ولی برای جامعه، شریعتی شخصیتی است که با طنز آمیخته شده، که البته این نیز خودش مورد طنز واقع شده.

گفتگو با احسان شریعتی پسر علی شریعتی

بیشتر روایت ها هم شهادت می دهند که آقای دکتر شریعتی هم خیلی طناز بودند.

بله، ایشان اصولا اهل طنز و شوخی زیاد بودند. برای همین یک عده ای هم سعی کردند خود شریعتی را مورد طنز قرار دهند. درنهایت می توانم این طور بگویم که چون شریعتی مقدس نبوده و به معنای واقعی انسان بوده، و هم چنین نثرش جوان و گفت وگویی است، همه می توانند با آن ارتباط برقرار کنند. الزاما خیلی فنی و نخبه گرا و تخصصی یا آکادمیک نیست. بنابراین توانسته در زمان خودش با نسل جوان رابطه برقرار کند و بیشترین تاثیر را داشته باشد. الان هم به روز شده، یعنی با هر نسلی که می آید، برداشت ها و تصویرهای جدیدی از شریعتی ساخته می شود که برای خود ما هم تعجب آور است.

گفتگو با احسان شریعتی پسر علی شریعتی

– فکر می کنم آقای شریعتی آخرین متفکری باشد که شخصیت به معنای واقعی باحالی داشته اند. یعنی می شود به جوانان معرفی اش کرد، چون خشک نیست و آن چیزی که ما از آن داریم به عنوان تناقض نام می بریم، شاید درحقیقت یک تنوع فکری خاص است که فکر نمی کنم متفکر دیگری جز ایشان واجدش بوده باشد.

هستند، اما خیلی کمتر از ایشان. من با شما موافقم. ایشان واقعا باحال بودند. همین «باحالی» ویژگی برجسته ایشان است که واقعا وجود داشت و مخاطبانش نیز به درستی فهمیده بودند.

گفتگو با احسان شریعتی پسر علی شریعتی

شما خوشحالید از این که فرزند دکتر شریعتی هستید؟

بله، ما خیلی خوشحالیم، با این که گاهی بهای سنگینی می پردازیم و موانع و مشکلات بسیاری داشتیم و دوران جوانی مان از بین رفت. من یادم است در دوران کودکی از مشهد می آمدیم به سمت تهران که ثبت نام کنیم، می خواستیم در دبیرستان علوی ثبت نام کنیم، قبول نکردند. می گفتند ممکن است بیایند این جا شلوغ کنند و روی بچه ها تاثیر بگذارند. درنتیجه ما نتوانستیم ثبت نام کنیم و تا امروز هم که مدرس هستیم و در دانشگاه ها درس می دهیم، هنوز به رسمیت شناخته نشدیم و حتی یک قرارداد هم با ما نمی بندند. مثل این که ما وجود نداریم. منظور این است که همه این مشکلات را داشتیم، ولی این ها مهم نیست، مهم این است که سرحال باشیم. خود حال الان مهم است. بله، ما خوشحالیم از این که فرزند دکتر علی شریعتی هستیم.

گفتگو با احسان شریعتی پسر علی شریعتی

loading...

✅ لینک این صفحه برای ارسال به دوستان: