ﻣﺤﺮﻡ ﺗﻦ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺎ ﻣﺤﺮﻡ ﺩﻝ ﺑﻮﺩﻥ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺭﺩ…

 

ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﯾﺎﺩ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﯾﻢ ﺍﺯ ﯾﮏ “ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡِ” ﺳﺎﺩﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻟﻤﺎﻥ ﯾﮏ ﺧﯿﺎﻝِ ﺭﻧﮕﺎﺭﻧﮓ ﻧﺒﺎﻓﯿﻢ …

ﮐﻪ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺎﺯﯼ ﻭ ﺍﮔﺮ ” ﺑﺎﺯﯾﮕﺮﯼ ” ﻧﮑﻨﯿﻢ ﻣﯽ ﺑﺎﺯﯾﻢ …

ﮐﻪ “ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ” ﺍﺯ ﯾﮏ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺭﻧﮓ ﻭ ﺑﻮﯼ “ﻣﻨﻄﻖ” ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ …

ﯾﺎﺩ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﯾﻢ ﮐﻪ “ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭﯾﻎ ﮐﻨﯿﻢ” ﺗﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ “ﻋﺰﯾﺰ” ﺑﻤﺎﻧﯿﻢ …

ﯾﺎﺩ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ “ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺍﯼ” ﭘﺮ ﺍﺑﻬﺎﻡ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﻧﻪ ﯾﮏ ﺟﻮﺍﺏِ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻭ ﺳﺎﺩﻩ …

ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ “ﺑﺎﺩ” ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﺑﺎﯾﺪ “ﮐﻼﻫﻤﺎﻥ” ﺭﺍ ﺳﻔﺖ ﺑﭽﺴﺒﯿﻢ ﻧﻪ “ﺑﺎﺯﻭﯼ” ﺑﻐﻞ ﺩﺳﺘﯿﻤﺎﻥ ﺭﺍ …

ﺭﻭﺯﯼ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﻢ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﻫﻤﻪ ﮔﭗ ﺯﺩﻥ ﻫﺎﯼ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﻪ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺗﻨﻬﺎﯾﯿﻢ ….

ﯾﺎﺩ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﻫﯿﭻ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺍﺷﮏ ﻧﺮﯾﺰﯾﻢ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﻫﯿﭻ


ﺍﺷﮑﯽ ﻫﻢ ﺷﺎﻧﻪ ﻧﺒﺎﺷﯿﻢ ﭼﻮﻥ ﺁﺩﻣﯽ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻤﺘﯽ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺪ ﮐﻪ ﺗﮑﯿﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ …


ﯾﺎﺩ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﯾﻢ ﮐﻪ ﻣﺤﺮﻡ ﺗﻦ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺎ ﻣﺤﺮﻡ ﺩﻝ ﺑﻮﺩﻥ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺭﺩ ...

ﺗﻔﺎﻭﺗﯽ ﺍﺯ ﺯﻣﯿﻦ ﺗﺎ ﺁﺳﻤﺎﻥ!!!

 

ﻣﺤﺮﻡ ﺗﻦ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺎ ﻣﺤﺮﻡ ﺩﻝ ﺑﻮﺩﻥ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺭﺩ...

 

متن ارسالی: سحر از مشهد

 

loading...

✅ لینک این صفحه برای ارسال به دوستان: