وقتی که همه جا جواد خیابانی را مسخره میکنند!

به یاری جواد خیابانی بشتابید!

مدتی است که رسانه ها بر گزارش های جواد خیابانی از بازی های فوتبال متمرکز شده اند و اشتباهات یا جملات جالب او را منتشر می کنند. از بود/نبود این گزارشگر کسانی سود می برند یا زیان می بینند؛ ولی بهتر است بحث را به این سمت نبریم و فرض کنیم که ایشان، به هر دلیلی، حالا-حالاها مهمان خانه های ما است و ما چاره ای نداریم جز این که به او کمک کنیم تا کارش را بهتر کند.
همزمان چند انتقاد/پیشنهاد راجع به گزارش های جواد خیابانی مطرح می کند. امید که مفید باشد:

۱. اشکال: خیابانی زیاد حرف می زند؛ تقریبا در تمام ۹۰ دقیقه، صدای ایشان روی تصویر هست. این امر یکی از دلایلی است که ایشان مجبور است هر چیزی بگوید و گاهی این گفتن ها غیر ضروری یا اضافی است. اما مهم ترین اشکال زیاد حرف زدن وی این است که هم اعصاب بیننده را به هم می ریزد و هم امکان خیال-ورزی را از او می گیرد. در حالی که آرامش و تخیل، لازمه فوتبال دیدن است.

پیشنهاد: آقای خیابانی می تواند نصف حرف هایش را نزند و حرف هایش را هم با عبارات مختلف تکرار نکند. این طوری خودش هم می تواند کمی فکر کند و بهتر حرف بزند و با تمرکز بیشتر گزارش کند که نگوید: « از مرکز زمین به میانه میدان می‌فرسته».

۲. اشکال: خیابانی بعضی اوقات حرف های بدیهی و ساده ای می زند که هر بیننده ای می داند یا می فهمد. بویژه که سطح بیننده امروز تلویزیون از هر نظر بالاتر از مخاطبان بیست سال پیش آن است. (همین الان ایشان در حین گزارش بازی روسیه-الجزایر گفت: «مطمئنا هیچ تیمی نمی خواهد در این گروه دوم شود!»). قبلا هم گفته بود: «او هم اسمش رو پشت لباسش نوشته (باید چه چیزی نوشته باشد؟)»؛ «تیمی که در ٨ مسابقه گل نخوره قطعا از وضعیت دفاعی شرایط خوبی داره!».

پیشنهاد: آقای خیابانی می تواند سطح دانش، اطلاعات و قدرت تحلیل بینندگان تلویزیون را بسیار بالاتر از آنچه که گمان می برد، فرض کند تا سطح حرفهایش را بالاتر ببرد. و نیز، فهم برخی موارد را به خود مخاطبان واگذارد.

۳. اشکال: آقای خیابانی گاهی حرف هایی می زند که دقیق نیست و اتفاقا اگر دقیق هم باشد ضروری نیست. مثلا درباره فرهنگ یا جغرافیای کشورها.

پیشنهاد: اگر چنین چیزهایی لازم است گفتنش، می توان قبل از گزارش با رجوع به منابع معتبر تهیه کرد.

۴. اشکال: جواد خیابانی در ارایه گزارش نا-راحت است. شاید گویندگان قدیم، این کار را رسمی تلقی می کردند و نحوه سخن گفتنشان در حین گزارش متفاوت بود از حرف زدن ایشان در زندگی روزمره. این نا-راحتی هم در گفتن ایشان هست و هم در گفتارش. این طوری، هم از دلپذیری صدای ایشان کم می شود و هم جملاتش گاه اشتباه و  خنده-آفرین!…این در حالی است که گزارشگران امروزی بدون تکلف سخن می گویند.

پیشنهاد: جواد خیابانی می تواند به جای رفتن در قالب یک تیپ، همان جواد خیابانی خانه و خیابان باشد؛ راحت و بی تکلف. این طوری هم گفتن اش شیرین تر می شود و هم گفته هایش. همان گونه که ما و ایشان در گفتار معمولی دچار خطاهای دستوری نمی شویم و روان صحبت می کنیم، آقای خیابانی هم می تواند چنین کند.

✅ لینک این صفحه برای ارسال به دوستان: