من خدایی دارم ، که در این نزدیکی است…

 
من خدایی دارم ، که در این نزدیکی است
نه در آن بالاها
مهربان ، خوب ، قشنگ
چهره اش نورانیست
گاهگاهی سخنی می گوید ، با دل کوچک من، ساده تر از سخن ساده من
… او مرا می فهمد ، او مرا می خواند ، او مرا می خواهد …
خدای من “بهشتی ” دارد،
نزدیک ، زیبا، بزرگ
و به گمانم “دوزخی ” دارد
کوچک، بعید
و در پی دلیلی ست که ببخشد ما را
گاهی به بهانه یک دعا . . .

 

من خدایی دارم ، که در این نزدیکی است...

راستی! کانال خبری مجله مراحم راه اندازی شد اینجا کلیک کنید و عضو شوید


✅ لینک این صفحه برای ارسال به دوستان:

یک دیدگاه

  1. مهرداد از کرمان

    خیلی جالب بود مراحم دمت گرم ،اصلا توی طبیعت که میری مخصوصا کوه و دشت احساس میکنی که به خدا نزدیکتری شاید به همین خاطره که خدا با پیامبراش و افراد خاص بیشتر در کوه و دشت ارتباط برقرار میکرد مثل پیامبر خودمون در غار حرا، موسی در بیابان سینا، حضرت مریم در دامنه کوه، اصحاب کهف،…..




    0



    0

پاسخ دهید

لطفا نام شهر خود را ذکر کنید مثال (علی از تهران)