ﻣﺎﺟﺮﺍﯼ ﺧﺎﮐﺴﭙﺎﺭﯼ ﺣﺎﻓﻆ در مصلی شیراز و مخالفت مردم

ﻣﺎﺟﺮﺍﯼ ﺧﺎﮐﺴﭙﺎﺭﯼ ﺣﺎﻓﻆ در مصلی شیراز و ماجرای دفن حافظ و  علت لقب لسان الغیب به حافظ را در ادامه بخوانید.

ﻣﺎﺟﺮﺍﯼ ﺧﺎﮐﺴﭙﺎﺭﯼ ﺣﺎﻓﻆ

روزی که حضرت حافظ شاعر بزرگ ایران چشم از جهان فروبست بعضی از مردم شهر شیراز بنا به گفته مفتی شیراز در خیابانها ریختند و دست به اعتراض زدند که جسد حافظ نباید در مصلای شهر خاکسپاری شود چرا که شراب خوار و کافر است

تحصیلکرده های شهر شیراز با اعتراض انها مخالفت کردند و بعد از گفتگوهای گسترده ای که بین انها صورت گرفت قرار بر این شد که دیوان حافظ را بیاورند و با او فال بگیرند و هر چه فال درامد آن کار را انجام دهند.

دیوان حافظ را به کودکی دادند و از این کودک خواستند که صفحه ای از این کتاب را باز کند.

کودک صفحه ای را باز کرد و در آن صفحه نوشته شده بود که:

«ﻋﯿﺐ ﺭﻧﺪﺍﻥ ﻣﮑﻦ ﺍﯼ ﺯﺍﻫﺪ ﭘﺎﮐﯿﺰﻩ ﺳﺮﺷﺖ
ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺩﮔﺮﺍﻥ ﺑﺮ ﺗﻮ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻧﻮﺷﺖ
ﻣﻦ ﺍﮔﺮ ﻧﯿﮑﻢ ﻭ ﮔﺮ ﺑﺪ ﺗﻮ ﺑﺮﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﺵ
ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﺁﻥ ﺩِﺭﻭَﺩ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﮐﺎﺭ ﮐﻪ ﮐِﺸﺖ
ﻫﻤﻪ ﮐﺲ ﻃﺎﻟﺐ ﯾﺎﺭﻧﺪ ﭼﻪ ﻫﺸﯿﺎﺭ ﻭ ﭼﻪ ﻣﺴﺖ
ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺧﺎﻧﻪ ﻋﺸﻖ ﺍﺳﺖ ﭼﻪ ﻣﺴﺠﺪ ﭼﻪ ﮐﻨﺸﺖ‏»

مردم از این شعر زیبا شگفت زده شدند و سکوت کردند سرانجام پیکر حضرت حافظ را در مصلی خاکسپاری کردند و از آن زمان به بعد لقب “لسان الغیب” را به وی دادند.

ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺍﺩﺑﯿﺎﺕ ﺍﯾﺮﺍﻥ، ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﺩﻭﺍﺭﺩ ﺑﺮﺍﻭﻥ، ﺟﻠﺪ ﺳﻮﻡ

ﻣﺎﺟﺮﺍﯼ ﺧﺎﮐﺴﭙﺎﺭﯼ ﺣﺎﻓﻆ,لسان الغیب

علت لقب لسان الغیب به حافظ




✅ لینک این صفحه برای ارسال به دوستان:

یک دیدگاه

  1. پس همون موقع هم دلواپس بوده…..

پاسخ دهید

لطفا نام شهر خود را ذکر کنید مثال (علی از تهران)