داستان پادشاه و مرد فاسد و زناکار

 

ﺷﺒﻲ “ﺳﻠﻄﺎﻥ” ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﻣﻴﻜﺮﺩ و نمیتوانست بخوابد؛

به ﺭﯾﺲ ﻣﺤﺎﻓﻈﺎﻧﺶ ﮔﻔﺖ:

 ﺑﯿﺎ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻧﺎﺷﻨﺎﺱ ﺑﯿﺮﻭﻥ برویم ﻭ ﺍﺯ ﺣﺎﻝ ﻣﻠﺖ

ﺧﺒﺮ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ.

سلطان به همراه محافظ مخصوصش براه افتادند.

در هنگام گشت و گذار مشاهده کردند ﻣﺮﺩﯼ ﺭﻭی ﺯﻣﯿﻦ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭﺵ ﺭﺩ ﻣﯿﺸوند ﻭ ﺍﻋﺘﻨﺎیی ﺑه او نمیکنند!

 ﻭﻗﺘﯽ نزدیکتر شدند مشاهده کردند، “مرد افتاده” فوت کرده و مدتی نیز از مرگ او میگذرد.

 از ﻣﺮﺩﻣﯽ ﮐﻪ بی اعتنا ﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭ جسد ﺭﺩ ﻣﯿﺸﺪند پرسیدند:

ﭼﺮﺍ توجهی به این فرد نمی کنید؟

پاسخ دادند:

ﺍﻭ فردی فاسد، “ﺩﺍﯾﻢ ﺍﻟﺨﻤﺮ” ﻭ “ﺯﻧﺎﮐﺎﺭ” ﺑﻮﺩ!

ﺳﻠﻄﺎﻥ به کمک همراهش جنازه را به خانه مرد برده وتحویل همسرش داد.

همسرش با دیدن جنازه ﮔﺮﯾﻪ و شیون بسیاری ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ:

 ﺧﺪﺍ ﺭﺣﻤﺘﺖ ﮐﻨﺪ ﺍﯼ ﻭﻟﯽ ﺧﺪﺍ!

 ﺗﻮ ﺍﺯ ﺻﺎﻟﺤﯿﻦ و نیکوکاران ﺑﻮﺩﯼ ….!!

 ﻣﻦ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﻣﯿﺪﻫﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ “ﻭﻟﯽ ﺍﻟﻠﻪ” ﻭ ﺍﺯ “ﺻﺎﻟﺤﯿﻦ” ﻫﺴﺘﯽ!

“ﺳﻠﻄﺎﻥ” ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﮔﻔﺖ:

 ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯿﮕﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﯿﺎﺀ ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﭼﻨﯿﻦ ﻭ ﭼﻨﺎﻥ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺵ ﻣﯿﮕﻮﯾﻨﺪ؟!! 

ﺯﻥ پاسخ داد:

ﺑﻠﻪ ،ﻣﻦ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ چنین گفتار و واکنشی از مردم را دارم و از قضاوت آنان متعجب نیستم.

ﺳﭙﺲ ﺍدامه داد ﻭ ﮔﻔﺖ:

 ﺷﻮﻫﺮﻡ ﻫﺮ ﺷﺐ به ﻣﻐﺎﺯﻩ ﻣﺸﺮﻭﺏ ﻓﺮﻭﺷﯽ میرفت ﻭ ﻫﺮ ﭼﻘﺪﺭ ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﻣﺸﺮﻭﺏ ﻣﯿﺨﺮﯾﺪ ﻭ ﻣﯿﺂﻭﺭﺩ

ﺧﺎﻧﻪ ﻭ ﺩﺭﻭﻥ ﺩﺳﺘﺸﻮﯾﯽ ﻣﯽﺭﯾﺨﺖ ﻭ ﻣﯿﮕﻔﺖ:

ﺍﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠﻪ ﺍﻣﺸﺐ ﺍﯾﻦ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺍﺯ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﺷﺪﻥ وفساد ﻣردم کمتر شد؛

پس از آن ﻣﻨﺰﻝ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ “ﺯﻧﺎﻥ ﻓﺎﺣﺸﻪ و بدنام” میرفت و به او ﭘﻮﻝ ﻣﯿﺪﺍﺩ ﻭ ﻣﯿﮕﻔﺖ:

این در آمد ﺍﻣﺸﺒﺖ!

امشب ﺩﺭب منزلت ﺭﺍ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﺑﺒﻨﺪ ﻭ از کسی پذیرایی نکن!!

 پس از آن به منزل برمیگشت ﻭ ﻣﯿﮕﻔﺖ:

 ﺍﻟﺤﻤﺪﻟﻠﻪ امشب به اندازه ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺍﺯ ﺍﺭﺗﮑﺎﺏ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﺷﺪﻥ ﻭ ﺑﻪ ﻓﺴﺎﺩ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺷﺪﻥ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ جلوگیری شد!!

ﻣﻦ همواره او را ﻣﻼمت ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ و ﻣﯿﮕﻔﺘﻢ:

 ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺕ ﺟﻮﺭ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ ﻭﺟﻨﺎﺯﻩ ﺍﺕ روی زمین خواهد ماند و کسی “ﻏﺴﻞ” و “ﮐﻔﻨﺖ” هم نخواهد کرد.

اما او ﻣﯿﮕﻔﺖ:

 ﻏﺼﻪ ﻧﺨﻮﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻤﺎﺯ میت ﻭ ﮐﻔﻦ ﻭ ﺩﻓﻦ ﻣﻦ، ﺳﻠﻄﺎﻥ ﻭ ﺍﻭﻟﯿﺎﺀ ﻭ ﻋﻠﻤﺎﯼ ﺍﺳﻼﻡ ﺣﺎﺿﺮ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ!!!

“ﺳﻠﻄﺎﻥ” که هنوز خود را معرفی نکرده بود به ﮔﺮﯾﻪ افتاد ﻭ ﮔﻔﺖ:

 ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﻗﺴﻢ ﻣﻦ “ﺳﻠﻄﺎﻥ و پادشاه کشور” هستم.

 ﻭ فردا ﺻﺒﺢ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻋﻠﻤﺎﯼ ﺍﺳﻼﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﻏﺴﻞ ﻭ ﮐﻔﻨﺶ ﻣﯽﺁﯾﯿﻢ…

صبح روز بعد “ﺳﻠﻄﺎﻥ” ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ “ﻋﻠﻤﺎ” ﻭ “ﻣﺸﺎﯾﺦ” ﻭ بزرگان مملکت و جمع کثیری از ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺮ جنازه ﻧﻤﺎﺯ ﺧﻮﺍﻧﺪند ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ با عزت و احترام فراوان ﺩﻓﻦ ﮐﺮﺩﻧﺪ …!! /مجله مراحم

 

وَيْلٌ للمُتَأ لِّينَ من اُمَّتي ، الَّذينَ يقولونَ : فُلانٌ في الجَنّةِ ، وفُلانٌ في النّارِ .

واى بر كسانى از امّت من كه به جاى خداوند حكم مى‏كنند ؛  همانان كه مى‏گويند : فلانی بهشتى و فلان دوزخى است .

رسولُ اللَّه صلى الله عليه وآله

✅ لینک این صفحه برای ارسال به دوستان: